Araz Elses Röportajı

- Türkiye'de pek çok insan isminizi ve eserlerinizi biliyor. Ama sizin sanat anlayışınızı bilmeyenler için öncelikle müzik hayatınızdan kısaca bahseder misiniz? Güney Azerbaycan'da hangi koşullarda başladı?

Ben Güney Azerbaycan'da dünyaya geldim. Ananem sürekli destanlar anlatırdı bana. O destanların içinde saz vardı. Ben ilk sazı, ninemin bana söylediği destanlarda duydum. Sonra saz çalmaya başladım kendi kendime... Tabi o zaman saz okulları falan yok orada... Orada saz çalmak bile yasaktı. Kimse bana sazı böyle çal demedi, kendi kendime öğrendim saz çalmayı.

- Ben şöyle bir duyum aldım. Size sormuşlar neden bir öğretmenden saz eğitimi almadın diye, o zaman kendim gibi değil öğretmenim gibi çalardım demişsiniz.

Evet doğru, kendim gibi değil öğretmenim gibi çalacaktım. Ama şimdi kendim istediğim gibi saz çalıyorum. Zaman içersinde İran'da milletimizin başına gelen hadiseleri o iğrenç olayları, o faşistlerin bize karşı uyguladığı siyaseti gördükçe insanda ister istemez bu oluyor, baskıya karşı. Ben başladım sazla, sözle onlara karşı savaşa... Sonra oradan Kuzey Azerbaycan'a göçmeye mecbur kaldım ve bir süre Bakü'de yaşadım. Daha sonra Norveç'e, Norveç'ten de İsveç'e... Şu anda da İsveç'te yaşıyorum...

- Güney Azerbaycan'da ki 35 Milyon Türk'ün sorunları, yaşadıkları zulüm, baskı, o faşist rejim diye adlandırdığımız sistemi Yurt dışında, Dünya'da insanlar nasıl değerlendiriyorlar? Dünya kamuoyu bu olaylardan haberdar mı?

Haberdar değiller desek, yalan olur. Çünkü Dünya'nın en uzak yerinde ufak bir olayı dahi herkes bilir. Bilgi günümüzde anında ulaşıyor dünyanın her bir noktasına. Bu olanları görmüyorlar, bilmiyorlar dersek yalan olur. Görüyorlar, biliyorlar... Ancak önem vermiyorlar! Ama mecbur kalacaklar 35 milyon hakları için bir yola girmiş durumda.. Bu yol çetin. İstediğimizi elde edene kadarda neler verdik, neler vereceğiz daha... Her ne lazımsa ve ne gerekiyorsa vereceğizde! Ta ki o son noktaya kurtuluşa varana kadar... Ve dünyayı bunu duymaya mecbur bırakacağız... Bizim istediğimiz her şey doğal haklarımız. 35 Milyon Türk'ün bir tane okulu yok... Bu millet hakkı olan bağımsızlığı ve kurtuluşu istiyor. Kimsenin hakkında gözümüz yok, 35 Milyonuz... Kuzeyde Kuzey'imiz bağımsız, kanımız, canımız, dilimiz, kültürümüz, geçmişimiz her şeyimiz bir ve geleceğimizi de bir yaşamak istiyoruz...

- Türk Milleti dünya var olduğundan beri en eski toplumlardan biri, tarihte çağ kapamış, çağ açmış, çok geniş bir coğrafyada adaletle hüküm sürmüş ve tarihe mal olan çok güçlü liderler çıkarmış... Bugüne geliyoruz... Yıl 2010, Türkistan'ın Doğu'su Çin İşgal'i altında, Karabağ kuşatılmış, Güney Azerbaycan'da 35 Milyon Türk İran işgali altında, Türkiye'deki durumu da zaten bütün dünya izliyor... Bu kadar güçlü bir milletin, birbirinden bu kadar ayrı, zulüm yada baskı altında yaşamasının sebebi sizce nedir?

350 Milyonuz ancak kendi aramızda anlaşma sağlayamıyoruz... AB'nin hoşuna gitmez, ABD'nin hoşuna gitmez diye birbirimizden uzak duruyoruz... Halbuki Türk Dünyasına danışmak AB'ye savaş açmak değil. Avrupa Birliği kuruldu da bize savaş mı açtılar? Eskiden bir Türk Devleti vardı... Şimdi 7 tane Türk Devleti var... Bu büyüklüğü Dünya'ya kabul ettirmek gerekiyor, Avrupa Birliği varda Türk Birliği neden olmasın! Bizden bu kadar korkmayın, siz isteseniz de istemeseniz de biz zaten varız... Ne siz bizi, ne de biz sizi yok edemeyiz. Ne yapalım biz büyük bir milletiz! Dayanışma içersinde olunmalı...

- Azerbaycan'ın Güney'inin İran işgali altında olduğunu ve orada 35 Milyon Türk'ün yaşadığını Türk kamuoyunda bilen çok azdır. Buna hem İran tarafından uygulanan zulüm, hem de Türkiye'nin ihmalkarlığı sebeptir. Türk Milletinin daha iyi anlayabilmesi açısından Güney Azerbaycan'daki sorunları anlatabilir misiniz?

Dilimizi yasaklamaya çalıştılar ancak başaramadılar. Biz kendi evimizde ve sokaklarımızda kendi dilimizle konuşuyoruz, ancak okulumuz yok... Okul olmayınca dil gelişmez! Okullarımız olmalı... Bize Türkçe konuşabilirsin ama Türk değilsin diyorlar, asimile etmeye çalışıyorlar... 35 Milyon Türk'ün dilinde bir tane okul yok, televizyon yok... Güney Azerbaycan'da olan örnek Dünya'nın hiçbir yerinde yok. Dünyada 200-300 bin nüfuslu devletler var ama 35 milyonun yok! Artık milletimizde uyandı biz bağımsızlık istiyoruz. Bizim gücümüz silahlardan, bombalardan daha güçlü... Medeni bir şekilde hakkımız olanı istiyoruz. Kurşun sıkmıyoruz, kan akıtmıyoruz... Ancak bize kurşun sıkıldı... Gerekirse hakkımızı elde etmek için her şeyi yaparız... Ancak şu anda medeni bir şekilde hakkımızı istiyoruz. Ve buna da komşularımızdan özellikle Türkiye'mizden, bizim can, kan kardeşimizden destek bekliyoruz... Çanakkale'de Azerbaycan'dan gelerek şehit olanlarımız var, aynı şekilde Azerbaycan'da Türkiye'den gelip şehit olan Türklerin Mezarlıkları var... Eskiden bizde bu bağ vardı kırılmamıştı... Şimdi bu bağı kırmaya çalışanlar var... Azerbaycan'daki eksiklikler Türkiye'nin eksikliği, Türkiye'deki zorluklar, problemler de benim problemim! Birlikte olursak birlikte çözebiliriz... Tek milletiz!

- Tolstoy sanatı toplumu yönlendiren bir mesaj olarak, sanatçıyı da mesajı veren önemli kişi olarak yorumlar... Bütün toplumlarda sanat çok önemlidir... Siz çok önemli ve değerli bir sanatçısınız Türk Dünyası için. Türk Dünyasında sanatın ve sanatçının durumunu nasıl görüyorsunuz?

Bizim düşüncemizi, giyinmemizi değiştirmeye çalışıyorlar. Müzikte de çok eskilere gitmek lazım. Orta Asya'ya gitmek lazım. Atatürk boşuna dememişti, gidin Orta Asya'ya Türk tarihi yazın gelin diye... Kendi modern müziğini yapacaksın çünkü modern dünya... Ancak modern müzik yaparken de içinde kendi biberin, tuzun olacak kendi şeylerin olacak... Eğer bunlar olmazsa sen, sen değilsin artık! Rock çalabilirsin, Pop çalabilirsin ama kendin gibi...

Bizim millete sazlan söylediğiniz zaman yüreğine kazınır... İnanın sazın gücü, politika ve siyasetten daha fazladır!..

- Siz bir konseriniz esnasında, sinirlenerek Aliyev'in önünde sazınızı kırmışsınız.

Evet bir parça vardı onu çaldım... Milletimin kanını döken Ruslara karşı yazılmış bir şarkıydı... O şarkıyı bir orada okudum başka hiçbir yerde okumadım. O zamanda rahmetli Haydar Aliyev orada ağlamıştı.

- Sizin rahmetli Elçibey'le olan yakınlığınızı çok iyi biliyoruz. Bize Elçibey'i anlatır mısınız?

Elçibey benim için ve özellikle Güney Azerbaycan'da olanlar için Ocak'tı... Güney Azerbaycan'la en çok ilgilenen liderdi Elçibey... Güney aşkıyla yaşayan bir insandı. Ve Azerbaycan'ın bütünlüğü konusunda her zaman net ve keskin olan bir insandı. Siyaset değişken bir şey... Ancak insanları bir araya toplamak, ışık vermek her insanın işi değil. Elçibey bir Ruh insanıydı... Güzel insandı. Uçmağa vardı!

- Kendisi için sizin söylediğiniz, onun çok sevdiği bir eser varmış?

Dağlar Dağlar'ı çok severdi. Esir Azerbaycan isimli parçayı çok severdi. Öyle insanlar var ki Barış Manço'da öyledir bende Ruh adamıyım... İnsanların fizikleri değildir önemli olan benim için, ruhlarıdır... Ruhlarıyla istediğin zaman görüşürsün... Elçibey'le de, Barış Mançoy'la da görüşebilirsiniz... İnsanların ruhlarıyla görüşmek çok kolay bir şey... Benim için böyledir... Büyük insanlar ölmezler... Elçibey'de öyleydi... Elçibey ölmez!

جنگ هاي صليبي - قسمت چهارم

سقوط انطاکیه

پس از چندماه از محاصره خاکم موصل به نام کتبوغا تصمیم گرفت که با سپاهیانش به سمت انطاکیه حرکت کند. از طرفی یک ارمنی تازه مسلمان شده به نام فیروز به بوهیمند پیشنهاد کرده بود که با دریافت مبلغی سنگین دروازه شهر را بر روی صلیبیون بازکند. فرماندهان صلیبی مبلغ درخواست شده را بین خود تقسیم کردند و به فیروز دادند.

فردای آن روز صلیبیون اردوی خود را جمع کرده و به محاصره شهر پایان دادند. مدافعین گمان کردند که صلیبیون به خاطر سررسیدن سپاه کتبوغا فرارکرده اند از این رو شب به استراحت پرداختند.
شب هنگام به کمک فیروز دروازه شهر بر روی سپاه صلیبیون بازشد و انطاکیه پس از 9 ماه محاصره سقوط کرد(سوم ژوئن1098) . صلیبیون تمام مردم شهر را به غیر از کسانی که با آنها همکاری کرده بودند قتل عام کردند. تعدادی از سربازان مدافع شهر فرار کردند و تعدادی نیز در داخل ارگ شهر سنگر گرفته و به مقاومت خود ادامه دادند. باغیسان (حاکم انطاکیه) نیز در این معرکه کشته شد.

محاصره مجدد انطاکیه، حرکت به سوی قدس شریف 

در اروپای قرون وسطی رسم بر این بود که پس از سقوط یک شهر یا دژ حکمرانی آنجا به اولین فرماندهی می رسید که پای به داخل آن شهر یا دژ نهاده بود. بر همین اساس بوهیموند ایتالیایی -اولین فرمانده صلیبی که از دیوار انطاکیه بالارفت و در آنجا را بر روی مهاجمان گشود- به صورت موقت حاکم انطاکیه شد.
همان طور که گفته شد کتبوغا حاکم موصل در زمان محاصره به سمت انطاکیه به راه افتاد. در راه چند تن از سران سلجوقی هم با سپاهیانشان به سپاه کتبوغا پیوستند و همگی به اتفاق راه انطاکیه را در پیش گرفتند اما زمانی به شهر رسیدند که شهر به دست صلیبیون گشوده شده بود. پس مسلمانان شهر را محاصره کردند و اینبار مسیحیان بودند که محاصره شدند. الکس پادشاه بیزانس در همان زمان با سپاهی در حال نزدیک شدن به انطاکیه و کمک به صلیبیون بود که با شنیدن خبر حرکت کتبوغا ومحاصره انطاکیه عقب نشینی کرد و به بیزانس بازگشت. این امر نیز یکی از علتهایی شد که صلیبیون نسبت به او بی اعتماد شدند و کینه او را به دل گرفتند.
پس از مدتی شهر دچار قحطی شد و صلیبیون از روی ناچاری به مردار خواری روی آوردند.
بوهیموند چندبار سعی کرد تا حلقه محاصره را بکشند اما موفق نشد و در انتها از کتبوغا امان خواست. کتبوغا تقاضای او را رد کرد و محاصره شهر ادامه یافت.
در این زمان کشیشی به نام پیتربارتلمی به دروغ ادعا کرد که خواب حضرت اندریاس را دیده و با رندی در یک کلیسا دشنه (یا نیزه) ای به دست گرفت و ادعا کرد که این دشنه همان دشنه ای است که پهلوی حضرت مسیح را با آن دریده اند. سپاهیان صلیبی در برابر او به زانو درآمدند و سوگند خوردند که دشمن را از پای درآورند. آنها کاملا از این معجزه!! روحیه گرفته بودند و آماده جانفشانی در راه عیسی(ع) شده بودند.
فردا صبح بوهیموند به سوارانش دستور داد که دسته دسته از دروازه خارج شوند و در نقطه ای جمع شوند. کتبوغا گمان کرد که مسیحیان جهت تسلیم شدن از شهر بیرون آمده اند و اجازه نداد تا سپاهش راه بازگشت صلیبیون را به شهر مسدود کنند. بوهیموند به همراه افرادش از شهر خارج شد و پس آراستن لشکر دشنه کذایی را بالا سر گرفته و فریاد حمله سرداد.

هر دو سپاه به هم ریختند. کمی بعد صلیبیون توسط سپاهیان دمشق و حلب محاصره شدند و چون مرگ را به چشم دیدند بر شدت حملاتشان افزودند تا در نهایت حلقه محاصره شکافته شد و کتبوغا رو به فرارنهاد.
پس از آن، سپاه سلجوقی به هم ریخت و رو به فرار گذاشت. فردای آن روز زمان سربازان سلجوقی که

داخل ارگ شهر سنگر گرفته بودند نیز تسلیم شدند و در نهایت انطاکیه کاملا پاکسازی شد. (29 ژوئن 1098)
طبق قراری که سران صلیبی با الکس اول گذاشته بودند باید پس از فتح سرزمینهای جدید آنها را به پادشاه بیزانس تسلیم می کردند ولی به دلیل عهدشکنی های الکس آنها تصمیم گرفتند که این شهر را در دست خود نگه دارند. از طرفی بین ایتالیایی ها و فرانسوی ها رقابت بود و هر کدام دوست داشتند تا سهم بیشتری از سرزمینهای مفتوحه را نصیب خود کنند. از این رو بین آنها اختلاف افتاد و حرکت آنها به سوی بیت المقدس به تاخیر افتاد. درنهایت، شهر به بوهیموند رسید و این شهر مهم مرکز دومین ایالتی شد که توسط صلیبیون در خاک آسیا برپاشد و شاهنشین انطاکیه نام گرفت.

ادامه حرکت به سوی اورشلیم

در ابتدای سال 1099، سپاه صلیبیون به سمت بیت المقدس حرکت کرد و سر راه خود به شهر معره النعمان رسید. پس از چند روز مقاومت به دلیل اختلاف بین مسلمانان شهر سقوط کرد و بیشتر مردم آن توسط صلیبیون قتل عام شده و باقی سکنه به اسارت درآمدند.
پس از آن سپاه صلیب به شهر عرفه رسید که پس از 4 ماه محاصره نتوانستند آن را فتح کنند و درنهایت با گرفتن خراج حاضر شدند که دست از سرشهر بردارند. شهرهای قنسرین، حماه و حمص نیز از شهر عرفه تبعیت کردند ولی شهر ارکاس -در دامنه کوه جبل- در برابر صلیبیون مقاومت کرد و ناچار ریموند و تانگرد محاصره را ادامه داده و بقیه صلیبیون در 3 ستون راه بیت المقدس را پیش گرفتند. ستون اول از طریق بندر لاذقیه ستون دوم از طریق جبله و ستون سوم از جاده طرطوس حرکت می کردند.
ستون اول به سرکردگی بوهیموند بود که از انگلیسی ها، هلندی ها و بلژیکی ها تشکیل شده بود. پس از مدتی بوهیموند در وسط راه سپاهش را رهاکرد و به انطاکیه بازگشت.
ستون دوم به فرماندهی گادفری بود که جبله را محاصره کرد و از آنجا رهسپار اورشلیم شد. ستون سوم هنگامی به طرطوس رسید که اهالی شهر را خالی کرده بودند و آنها شهر را بدون خونریزی فتح کردند و به سوی بیت المقدس حرکت کردند.
در نهایت اردوهای صلیبی در روز 7 ژوئن 1099 به پای حصار بیت المقدس رسیدند. استعداد این سپاه 40 هزار نفر بود و از آن سپاه عظیم 600 هزار نفری که 3 سال پیش حرکت کرد بیشتر آنها بر اثر گشنگی و تشنگی و سرما و یا حمله مسلمانان کشته شدند. از 7000 شوالیه ای که اروپا را ترک کرده بودند تنها 1500 نفر زنده مانده بودند. 12 هزار نفر نیز از صلیبیون در مناطق فتح شده -مانند انطاکیه- مانده بودند. همان گونه که گفته شد، زمانی که صلیبیون به بیت المقدس رسیدند این شهر در کنترل فاطمیون مصر بود.
سپاه دیگر صلیب به سرکردگی ریموند و تانگرد نتوانستند شهر ارکاس را فتح کنند و تصمیم گرفتند تا از راه طرابلس به سمت بیت المقدس حرکت کنند. آنها پس از رسیدن به طرابلس آن را طرابلس را محاصره کردند ولی این محاصره چندین سال طول کشید. ریموند پس از قراردادن تعدادی از سربازانش در اطراف طرابلس

بندر لاذقیه را گشود. تانگرد هم توانست به کمک مسیحیان شهر بیت اللحم وارد آنجا شده و شهر را فتح کند.

و درنهایت سقوط بیت المقدس 

بیت المقدس دارای دو باروی تو در تو بود. باروی بیرونی باروی قدیمی شهر بود که در بعضی نقاط خراب شده بود و مردم به جای تعمیر آن در داخل آن یک بارو و حصار جدید ساخته بوند. جنوب و غرب شهر هم توسط ارتفاعات کوه صهیون محافظت می شد. زمانی که صلیبیون به پای دیوارهای بیت المقدس رسیدند این شهر در اختیار یکی از سرداران فاطمیون مصر به نام افتخارالدوله بود. افتخارالدوله برای مقاومت در برابر صلیبیون از چند راهکار استفاده کرد.
1- تعمیر دیوار های حصار خارجی.
2- جمع آوری توشه در داخل شهر و انبارکردن آن.
3- سوزاندن مزارع خارج شهر و تخریب تمام چاه ها و قناتها و چشمه های خارج از شهر.
4- متمرکز کردن تمام قوای در دسترس در درون شهر و عدم پراکنده کردن آنها.
صلیبیون در مدت یک هفته یکی پس از دیگری وارد منطقه شدند و در انتها شورایی برپاکردند که نقشه حمله به شهر را تهیه کند. در نهایت سپاه صلیب به 3 دسته بزرگ تقسیم شد تا شهر را محاصره کند:
1- از جهت شمال سپاه دوک نرماندی،کنت فلاندر و تانگرد.
2- از شرق گادفری، اسکاتیوس و بالدوین.
3- جنوب غربی و غرب ریموند، ویلهلم و کاستون.
پس از آرایش نیروها صلیبیون از چند جهت دست به محاصره شهر زدند ولی ناموفق بودند. بعد از چند روز صلیبیون با استفاده از ماشینهای قلعه کوب حصارخارجی شهر را درهم کوبیدند و از آنجا وارد شدند. مدافعین شهر نیز همگی به داخل حصار داخلی شهر بازگشتند. از فردای آن روز حمله به حصار داخلی شهر آغازشد اما پس از چند روز حملات بی نتیجه ماند و سپاه صلیب دچار قحطی و بی آبی شد. تنها منبع آب صلیبون رودخانه فصلی سلوان بود که در آن زمان خشک شده بود.
صلیبیها که رابطه خود را با امپراطور بیزانس قطع کرد بودند قاصدی به سوی پاپ فرستاده بودند و از وی تقاضای ارسال گندم و خواروبار کرده بودند. کشتی هایی که پاپ اوربان دوم فرستاده بود در ساحل شام دچار حمله کشتی های مصری شد و غرق شد ولی خدمه کشتی ها توانسته بودند پیش از حمله بارهایشان را در ساحل تخلیه کنند. صلیبیون این توشه را با عرابه به پای دیوار بیت المقدس حمل کردند ولی هنوز از نظر آب در مضیقه بودند و باید آب را با استفاده از گاری و عرابه از چشمه های دور به پای دیوار شهر می رساندند.
صلیبیون استادکاران مسیحی که در شام زندگی می کردند و تعدادی نجار که توسط کشتی آمده بودند را برای ساخت منجنیق و برج های متحرک و قلعه کوب بکارگرفتند. برای این کار از چوب کشتی های غرق شده، 

چوب خانه های روستاییان اطراف و هرچه که در دسترس بود استفاده شد. پس از اتمام ساخت وسایل ضدحصار شواری جنگی نقشه زیر را تدوین کرد 

ادامه دارد....

Urmu gölünün nəcat yolu

Urmu gölünün nəcat yolu

İstəkli soydaşlar !

Məlum olduğu kimi əziz millətimiz “Urmu gölünün” nəcati üçün qollarını çırmalayıb və ayın 13-də gölün ətrafında toplaşacaqdır. Zəman və məkan şəraitini dərindən idrak edən “Azərbaycan Türk Milləti” Güney Azərbaycanın bu həyati məsələsində iştirak edərək, siyasi don geydirmədən onun nəcatına yollar axdaracaqdır. Zərrəcə şübhə yoxdur ki, millətimiz bütün gücünü qoyarsa, gölün quruması ilə, Azərbaycanın başına gələcək bu böyük bəlanın qarşısını ala bilər. Burada əsas məsələ millətimizi faciənin boyutlarından xəbərdar etmək və onun qarşısının alınmasının mümkün olduğunu sübut etməkdən ibarətdir. Çünki, millət buna inanaraq bu səfə sel kimi axıb qoşularsa, bizi idarə edənlərin boyun əyməsindən başqa çarəsi qalmıyacaqdır. Boyun qaçırmaq üçün bir yolları qalacaqdır, müxtəlif vasitələrlə sübut etməyə çalışacaqlar ki bu ” təbiətin işidir, qarşısını almaq mümkün deyil”.

İşdə, bu təhrifin qarşısını almaq üçün iki il öncə yazdığım 17 səhifəlik “ Urmu gölünün nəcat yolu” projəsini sancaqlıyaraq millətimizin huzrlarına bir daha təqdim edirəm. Şübhə yoxdur ki, bu projə umumi xətləri göstərir, bu əzəmətli işin araşdırılıb kamil bir tərh halına gətirilməsi, çeşitli mütəxəssislər, qaynaqlar, bilgilər və zamana ehtiyac hiss etməkdədir.

Ancaq bir sözü mən inanaraq diyəbilərəm ki, bu projə tekniki cəhətdən mümkün olduğu kimi, Urmu gölünün nəcati ilə birlikdə böyük iqtisadi faydası, inkişaf qabiliyəti və çox qazançlı olacağında da iynənin ucu qədər şübhəm yoxdur. Fikirlərin hamısı elmi dayanağa sahib, dünya təcrübəsinə uygun və məhəndislik baxımdan geçərlidir. Hər hansi bir tekniki vəya iqtisadi sorqulamaya münasib və geçərli cavabın varlığına inanaraq israr edirəm.

Onun üçün bir daha məsələyə siyasi sifət vermədən deməklə, projənin icrasını tələb etməklə Azərbaycanımıza böyük xidmət etmiş olarıq.

  27.03.2010

__._,_.___

 Boyuk Resuloglu

مجموعه تصاویر بسیار زیبا از شب های تبریز- Tebrizden Menzereler

برگرفته از سايت بيلگي سايار

زندگی شبانه، نیمی از جذابیت شهر های زیباست!

نمایی از عمارت ائل گلی در کنار ساختمان هتل

نمایی از پل کابلی تبریز در شب

شب های رنگی در پارک ائل گلی (Şah Gölü)

نمایی از عمارت ساعت در تبریز

جلوه شبانه پارک بر روی آب ساکن

شب تاریک در ائل گولی

پل کابلی در عصر بارانی

دریاچه یخ زده پارک ائل گلی زیر مهتاب

صبح یک روز بهاری در تبریز

عمارت ائل گلی در شب

منظره بالا، چند ساعت قبل تر

نمایی از تبریز در شب

نمایی از محلات  شهر در شب

هتل های تبریز (هتل گسترش و هتل ائل گلی)

ایستگاه راه آهن تبریز

پل کابلی تبریز از نمای دیگر

جنگ هاي صليبي - قسمت سوم

اردوی فرماندهان

اولین اردوی صلیبی در رسیدن به هدف خود یعنی فتح اورشلیم موفق عمل کرد. صلیبیون پایه های حکومتی نظامی را در شرق بنانهادند که تقریبا تا 200 سال توانست در برابر هجوم مسلمانان مقاومت کند. صلیبیون این سرزمین را "اوترمر" نامیده بودند که به زبان فرانسوی "فراسوی دریاها" معنی می دهد. اولین اردوی فرماندهان نتوانست هیچ پادشاه اروپایی را جذب کند و تنها چندتن از شاهزادگان و فرماندهان در آن شرکت کردند. چون اکثریت این اردو با فرانسویان بود بعدها کلمه فرانک و فرنگی توسط مسلمانان برای اشاره به تمام اروپایی ها بکاربرده شد.

بزرگترین مشکل اردوی فرماندهان این بود که هیچ کدام از آنها نقش یک فرمانده و بزرگتر را در میان دیگرفرماندهان نداشت و هر فرمانده ای بنا به تصمیمات و هوس خود عمل می کرد. از طرف دیگر توافقی درباره رابطه این فرماندهان با کشیشها و روحانیت وجود نداشت. این افراد بیشتر برای کسب منافع مالی و

دنیوی به جنگ مسلمانان آمده بودند و تحمل اظهار نظر کشیشها را نداشتند. به هرحال اگر چه آنها در ظاهر مطیع پاپ بودند ولی در نهان علاقه ای به پیروی از پاپها نداشتند.

از طرف دیگر این فرماندهان رابطه ای نامشخص با امپراطور بیزانس داشتند و معلوم نبود که با متحدان و رعایای امپراطور چگونه برخورد کنند.

با اینهمه تفرقه و بی اعتمادی پیروزی این اردوی چندپاره بر مسلمانان را بیشتر می توان چون معجزه ای دانست.

حرکت نهایی

در روز 15 آگوست 1096 اروپا از جای کنده شد. سرکردگان و فرماندهان رزمی اروپا به همراه خدم و حشم و حتی زن و فرزند پای در راه اورشلیم گذاشتند. 4 گروه بزرگ این اردو را شکل می دادند.

-1 فرانسویان شمال به سرکردگی گودفراو (از بویلون) حاکم لرن جنوبی و برادرش بودئن حاکم فلاندر و اوسناش.

-2 فرانسویان جنوب به سرکردگی ریمون حاکم تولوز از مسیر شمال ایتالیا، کرواسی،صربستان و بلغارستان به سوی قسطنطنیه.

-3 نورمنهای ایتالیا به فرماندهی تانگرد، بهیمون، کنت ترانت، ریچارد، رانوتف، روباردوهوس، روباردوسه از راه دریا به سوی قسطنطنیه به راه افتادند.

-4 فرانسویان قبیله دوفرانس به فرماندهی هوگ (از ورماندوا) برادر فیلیپ اول پادشاه فرانسه، روبرت کورت هوزه پسر گیوم فاتح پادشاه انگلستان و ایتن (از بلوا) از طریق کوه های آلپ به سوی رم و بعد از طریق دریا به سوی قسطنطنیه.

کشتی های گروه آخر در نزدیک مقدونیه دچار طوفان شد و هوگ خود را به زحمت نجات داد و به یکی از شهرهای بیزانس رساند. حاکم شهر با او به قسطنطنیه آمد. امپراطوربیزانس که از حرکت سیل آسای صلیبیون به وحشت افتاده بود هوگ را به عنوان گروگان توقیف کرد.

گادفری(فرمانده دسته اول) برای تهدید امپراطور وارد شهر فلیپوس شد و به آزار مردم پرداخت. امپراطور الکس اول او را بازخواست کرد و وی جواب داد تا زمانی که هوگ در زندان امپراطور بیزانس است دست از سرمردم شهر برنخواهد داشت. امپراطوربیزانس هوگ را به نزد خود خواند و بنا به رسم مردم اروپای غربی از او سوگند وفاداری گرفت و هوگ قول داد که در برابر حمایت امپراطور تمام سرزمینهایی که در آینده فتح می کنند به امپراطور واگذار کند. اینگونه بود که بزرگترین فرمانده صلیبیون تابع دولت بیزانس شد.

دسته جات صلیبیون یکی یکی به حوالی قسطنطنیه رسیدند. در این زمان گادفری حامی امپراطور بیزانس شد. در آن زمان قسطنطیه یکی از آبادترین و زیباترین شهرهای جهان بود. بوهمن (فرمانده ایتالیایی ها)

پیشنهاد کرد که به جای اورشلیم به فتح قسطنطنیه بپردازند ولی گادفری با او مخالفت کرد.

امپراطور سرکردگان صلیبی را به حضور پذیرفت و قول داد که در عوض تامین آذوقه و علوفه سپاه صلیب سرکردگان باید سوگند یادکنند که به امپراطور بیزانس وفادار بمانند و تمام سرزمینهایی که به دست می آورند به امپراطور واگذارکنند. فرماندهان که دچار مشکل در تهیه آذوقه بودند ناچار سوگند خوردند. قرارشد که با استفاده از کشتی های بیزانس صلیبیون در خاک آسیای صغیر پیاده شوند و یک دسته از سپاه بیزانس به فرماندهی تونومیت به همراه آنها به راه افتد تا زمینهای فتح شده را به نام امپراطور از صلیبیون تحویل بگیرد. .

آغاز جنگ

در این زمان دولت قلیچ ارسلان سلجوقی در قونیه قوی ترین دولت مسلمان در غرب آسیا به شمار می رفت و دارای سپاهی به استعداد 100 هزارنفر بود. حتی امپراطور بیزانس در سال 1093 برای دفع حمله بلغارها و نرمنها از قلیچ ارسلان کمک گرفته بود.

امپراطوران بیزانس در طی قرنها حکومت بسیار سیاست مدار شده بودند. آنها در کارها لجاجت نمی کردند. در دشواری ها بجای استفاده از سلاح از نیرنگ استفاده می کردند. دشمنانشان را به دست دشمنان دیگر سرکوب می کردند. از پشت خنجر می زدند. عهدشکن بودند. در هنگام ضعف باگذشت و در هنگام غلبه خون آشام و شدید الانتقام بودند.

جنگ های اول صلیبی که در ابتدا به منظور جهاد با مسلمانان و نجات مزار حضرت مسیح(ع) برپاشده بود توسط مکر الکس اول -امپراطور وقت بیزانس- تبدیل به جنگ با دشمنان بیزانس شد. او به جای اینکه با استفاده از نیروی دریایی قوی خود صلیبیون را مستقیما به فلسطین برده و در آنجا پیاده کند صلیبیون را با کشتی وارد خاک سلجوقی ها کرد تا آنها را به جان یکدیگر بیاندازد.

پس از پیاده شدن در ساحل صلیبی ها در یک جلسه مشورتی گودفروا را به عنوان فرمانده کل قوا انتخاب کردند.

استعداد نیروی آنها در این زمان 100 هزار سوار و 500 هزار پیاده بود. این عده توسط گودفروا به چند دسته تقسیم شد و هر دسته تحت ریاست یک سرکرده و با یک بیرق مخصوص به راه افتاد.

محاصره و فتح قونیه

قلیچ ارسلان بیشتر قوایش را به قونیه فراخواند و منتظر ورود صلیبیون شد. پس از چندی صلیبیون پشت سرهم رسیدند و قونیه را از سمت خشکی محاصره کردند. شهر قونیه از سمت غرب و جنوب به دریاچه اسکاتیوس و از سمت شمال و شرق به کوه متصل بود.

قلیچ ارسلان با عده ای از سپاهیان برگزیده خود به قلب صلیبیون زد ولی در برابر تعداد زیاد دشمن کاری ازپیش نبرد و در غروب آفتاب به زحمت خود را به قونیه رساند.

فردای آن روز دوباره قلیچ ارسلان دوباره به صف دشمن زد ولی در نهایت صلیبیون راه بازگشت او را به شهر بستند و او به طرف کوه های اطراف هزیمت کرد.(490ه.ق 1098م). باقی سربازان نیز به حصار شهر بازگشتند و هر زمان که صلیبیون به شهر نزدیک می شدند آنها را زیر باران تیر می گرفتند.

پس از چند روز محاصره یک روز مدافعین با تعجب دیدند که دریاچه پشت شهر پر از کشتی است. این کشتی ها کشتیهایی بودندکه به دستور امپراطور بیزانس برای اردوی صلیبیون آذوقه آورده بود ولی مسلمانان فکر کردند که این کشتی ها جنگی هستند. شهر دچار آشوب و هراس شد. مدفعان زن و فرزند قلیچ ارسلان را از راه مخفی فراری دادند ولی در میانه راه صلیبیون آنها را اسیرکردند.

توبونیت(فرمانده بیزانسی) به صورت پنهانی به اهالی شهر پیغام داد که اگر شهر را به او تسلیم کنند او از طرف امپراطور جان و مالشان را از دست صلیبیون نجات خواهد داد. اهالی این پیشنهاد را پذیرفتند و پرچم امپراطوری را بر فراز حصار شهر برافراشتند.

فردا صبح که صلیبیون به سمت حصارشهر بازگشتند بر روی باروی شهر سربازان بیزانس را به پاسداری دیدند و مجبور شدند از راهی که آمده اند بازگردند.

قلیچ ارسلان نامه ای به امپراطور بیزانس فرستاد و تقاضای آزادی زن و بچه اش را کرد و امپراطور هم به صلیبیون دستور داد تا این کار انجام شود.

سقوط نیکائه یا نیقیه پایتخت سلجوقی ها

این شهر در حدود 1078 به تصرف سلجوقی ها درآمد و تقریبا نزدیک استانبول مي باشد(19 ژوئن 1097)نیرنگ بیزانسی ها در فتح شهر نیکائه (بدون درنظر گرفتن منافع صلیبیون وبا استفاده از نیروی آنها) اسباب دلخوری سران صلیبی از امپراطور بیزانس شد. پس از عدم موفقیت صلیبیون در فتح پایتخت سلجوقیان، گادفری سپاه تحت فرمانش را به دو قسمت تقسیم کرد. بخش نخست را به ریاست بوهموند (از سران نورمنهای ایتالیا) به جلو فرستاد و خود با بقیه سپاه از دنبال وی به راه افتاد.

بوهیموند پس از چند روز راه پیمایی در کنار رود گورگون و نزدیک دریله با سپاه قیلچ ارسلان روبرو شد. او زنان و کودکان را پشت سپاه خود قرارداد و عده ای پیاده نظام برای محافظت آنها مستقر کرد. تانگرد را به ریاست جناح راست و رابرت (دوک نرماندی) را به ریاست جناح چپ برگزید و خود در مرکز سپاه قرارگرفت.(آرایش استاندارد قرون وسطی)

قلیچ ارسلان پس از حمله به صلیبیون عقب نشینی کرد و هنگامی که صلیبیان به دنبالش راه افتادند بازگشت و با تیراندازی آرایش سپاه آنها را بهم ریخت(روش جنگی سواران پارت در جنگ کاره). صلیبیون عقب نشینی کردند و سلجوقی ها راهی به پشت جبهه آنهایافته و زن و بچه صلیبیون را به اسارت بردند.

بوهیموند در میانه میدان نبرد با قلیچ ارسلان روبرو شد ولی نتوانست آسیبی به او برساند و چندتن از شوالیه هایش را از دست داد. در همین زمان رابرت به همراه تانگرد و ریچارد توانستند خود رابه اسرا برسانند و آنها را آزاد کنند. این امر آتش جنگ را تندترکرد تا جایی که صلیبیان فرارکردند.

در این اثنا گادفری با سپاهیانش سررسید. قلب سپاه را به ریموند و جناح چپ را به بوهیموند سپرد و خود در جناح راست جای گرفت. گادفری به مسلمین که در حال استراحت بودند ناگهان تاخت و سلجوقی ها که آماده نبردی دیگر نبودند به کوه های اطراف فرارکردند. (490ه.ق-اول اوت 1097)

گادفری پس از این واقعه دیگر جرات نکرد تا سپاهش را تقسیم کند و همه را یکباره به سمت فلسطین حرکت داد. سپاه صلیب یک بار دیگر در ماه سپتامبر با سلجوقی ها مصاف داد که باز هم برنده نبردشد.

قلیچ ارسلان از جلوی سپاه صلیب به راه افتاد و به هر دهی که می رسید آن را ویران می کرد و انبارهای آذوقه و باغ ها مزارع را آتش زده و قنات ها و چشمه ها را کور می کرد. گرمای هوای و فقدان آب و آدوقه کار را بر سپاه صلیبیون سخت کرد تا جایی که کارشان به مرده خواری و خوردن علفهای بیابان رسید.

سواران که اسبهایشان تلف شده بود اسباب خود را بر دوش کشیده و پای پیاده به راه افتادند تا درنهایت به حوالی مناطق ارمنی نشین آسیای صغیر رسیدند. شهرهای ارمنی نشین اغلب به سلجوقی ها باج می دادند تا امنیت آنها را حفظ کنند.

گادفری نخست تانگرد و سپس بالدوین برادرش را به سوی شهر طرسوس فرستاد. تانگرد وقتی به شهر رسید با استقبال مردم شهر روبرو شد و آنها پرچم او را بر فراز شهر برافراشتند. هنگامی که بالدوین با سپاه فرانسه از راه رسید از اینکه پرچم ایتالیا را بر فراز شهر دید دلخور شد و دستور داد تا پرچم ایتالیا را

کنده و پرچم فرانسه را به جای آن نصب کنند. تانگرد ناراحت شد و نزدیک بود که بین دو سپاه جنگ درگیرد که کشیشهای شهر میانه را گرفتند و قرارشد که مردم شهر خودشان یک نفر را انتخاب کنند. مردم تانگرد را انتخاب کردند و بالدوین ناراحت شد و اهالی رابه بادناسزاگرفت. تانگرد با سوارانش از شهر خارج شد و بالدوین دستور داد تا دروازه های شهر راببندند.

شب هنگام یک دسته 300 نفری از ایتالیایی ها که قصد داشتند به تانگرد بپیوندند از راه رسیدند ولی بالدوین آنها را به داخل شهر راه نداد. آنها مورد شبیخون مسلمانان واقع شدند و همگی کشته شدند.

مردم از دست بالدوین ناراحت شدند و به نزد تانگرد برای عذرخواهی رفت و در آنجا با خشم ایتالیایی ها روبروش. بالدوین به راهنمایی یک ارمنی به سمت فرات رفت و به شهر اودسا(الرها) رسید.

اهالی شهر از بالدوین استقبال کردند و از حاکم شهر به نام تاودروس خواستند که او را به ولیعهدی خود برگزیند. بالدوین پس از این که جای پای خود را محکم کرد پدرناتنی خود را کشت و حاکم شهر شد ودر آن حوالی حکومتی برپاکرد. این حکومت به نام کنت نشین اودسا معروف شد و اولین حکومتی است که صلیبیون در آسیا تشکیل دادند.

تانگرد پس از عبور از کوه های طوروس در ماه اکتبر به نزدیک انطاکیه رسید. انطاکیه محاصره شد و تقریبا 9 ماه بعد سقوط کرد.

ضخامت دیوار انطاکیه به اندازه ای بود که یک کالسکه 4 اسبه می توانست از آن عبورکند. این حصار بوسیله 400برج احاطه شده بود و خندقی عریض به شکل نیم دایره 3 طرف شهر و رود عاصی طرف دیگر شهر را محافظت می کرد. انطاکیه به اندازه ای بزرگ بود که صلیبیان برای محاصره کامل شهر سربازان کافی در اختیار نداشتند.

در آن زمان باغیسان کوچکترین فرزند ملکشاه سلجوقی حاکم انطاکیه بود و باوجود کمی سن و سال در کشورداری و نظامی گری خبره بود.

مردم انطاکیه از دو ملت مسلمان و مسیحی تشکیل شده بودند و در برابر دشمنان با هم همکاری می کردند. در این جنگ (که مذهبی بود) باغیسان خیالش از جانب مردم مسیحی شهر مطمئن نبود. از این رو به مردم دستور داد که برای لایروبی خندقها و ساختن استحکامات در بیرون شهر همکاری کنند. قرار شد که یک روز مسلمانان و روز دیگر مسیحیان به این کار بپردازند. روز اول مسلمانان به خارج شهر رفتند و روز دیگر که مسیحیان برای کار به خارج از حصار شهر رفتند نگهبانان دروازه ها رابستند و باغیسان به ایشان گفت: همشهریان عزیز، شهر متعلق به شما است اما از شما تقاضا می کنم آن را موقتا به من واگذارکنید. اگر در جنگ فاتح شدم شما به سلامتی به خانه خود بازگردید و اگر مغلوب شدم شما خود انتخاب خواهید کرد. در ضمن زن و بچه شما اگر بخواهید به سوی شما فرستاده می شوند و اگر نخواهید تا پایان جنگ در حمایت شخص من خواهند ماند. مسیحیان ناگزیر از اطراف شهر پراکنده شدند ولی بعدا به اردوی صلیبیون پیوستند و درحالیکه زن وفرزندشان در میان مسلمانان بودند به نبرد با مسلمین پرداختند.

محاصره انطاکیه

ادامه دارد....

آيا زرتشت ترك بود؟

 دوست من سلام من يك سوال دارم آيا زرتشت ترك بود؟ چرا كتاب اوستا نه به زبان تركي بلكه به زبان فارسي است؟ من جواب اين سوال ها را نمي دانم اگر ميداني و از منابع صحيح اگر در وبلاگت بنويسي خوب است. سوال بالا توسط يكي از خوانندگان وبلاگ نگارنده – اورمولو تايماز – به زبان تركي آزربايجاني از من پرسيده شده است و قاعدتاً بايستي به تركي جواب داده شود ، وليكن به توصيه يكي ديگر از دوستان براي اينكه موضوع جالب توجهي است و بهتر است به فارسي جهت روشن نمودن اذهان طيف وسيعتري از خوانندگان درج شود لذا به فارسي جواب ميدهم ولي قطعا به زبان تركي آذربايجاني و الفباي لاتين در آينده نزديك در خدمت هموطنان عزيزم خواهم بود. براي پاسخ به سوال جالب اين دوست بايستي هم به زمان تولد و مكان جغرافيايي زرتشت تسلط داشته باشيم و هم كتاب اوستا را تا حدي بدانيم و بشناسيم . پس ابتدا سراغ خود زرتشت مي رويم:

زرتشت زَرتُشت، زردشت، زردهُشت یا زراتُشت بنیادگذاردين زرتشتي یامزدديسنا و سراینده گاتاها کهن‌ترین بخش اوستا است. بررسی زندگی زرتشت با دشواریهایی روبرو است که باعث شده مورخین در بهترین حالت زندگینامه‌هایی که از او نوشته شده را سست و در بدترین حالت آن را گمانه زنی محض بخوانند: یکی از این دشواری‌ها پاسخ به این سؤال است که چه بخشی از دین زرتشتی از دین قبیله‌ای که زرتشت در آن بزرگ شده آمده و چه بخشی از آن ناشی از دریافت‌های مذهبی و تعلیمات او می‌باشد؟ سؤال دشوار دیگر این است که دین زرتشتی دوره ساسانی تا چه حد دقیق تعلیمات زرتشت را حفظ کرده بود؟ سؤال دیگر اینکه، متون بدست رسیده از این آیین مانند اوستا و گاتاها، کتب نوشته شده به زبان پهلوی، و نوشته‌های نویسندگان یونانی، تا چه حد تصویر دقیقی از نظریات زرتشت ارایه می‌کنند؟ زمان ظهور زرتشت، با همهٔ پژوهش‌های دانشمندان قدیم و جدید، هنوز هم در پردهٔ ابهام است. بیشتر ایرانشناسان، ده تا یازده سده پیش از مسیح را پیشنهاد می کنند. درباره تاریخ زایش او دیدگاه‌های فراوانی وجود دارد. ارسطو و اودوکسوس‌ و هرمی‌ پوس‌ نوشته‌اند که‌ زرتشت‌ پنج‌ هزار سال‌ پیش‌ از جنگ‌ تروا می‌زیسته‌ است‌. دیوجانس‌ لائرتیوس‌ نیز به روایت از هردمودروس‌ و کسانتوس‌ همین‌ دیدگاه را بازگو کرده‌است. روایات‌ ایرانی، که‌ برپایهٔ منابع‌ پهلوی مانند بندهشن‌ و ارداویرافنامه تکیه‌ دارند و پس‌ از زوال‌ نفوذ آیین زرتشت‌ نوشته‌ شده‌اند، زایش زرتشت‌ را سه‌ قرن‌ پیش از اسکندر مقدونی‌ می‌دانند. این‌ روایت‌ به‌ وسیلهٔ بیرونی و مسعودی و دیگر نویسندگان ایرانی‌ پایدار ماند و تا قرن‌ گذشته‌ نیز اعتبار خود را حفظ‌ کرد. خاستگاه زرتشت محل تولد زرتشت را گاهي مرو ، گاهي درياي هامون –ئي- گاهي درياي چي چست(توجه داشته باشيد چي چست بنا به روايت اوستا نام درياچه اي در شرق ايران است نه درياچه اروميه كه فردوسي آن را با چي چست اوستا اشتباه گرفته است.)در برخي منابع ايران ويچ – خوارزم – و در برخي ديگر آزربايجان نوشته اند. بعضاً به سبب مراسمی‌ مذهبی‌ که‌ در ستایش‌ «اَرُدویسورااناهیتا» می‌شود آن را در سيستان نوشته اند. همچنین هندشناسانی مانند مايكل ويتزل سرزمین اصلی وی را کوهستان‌های سرد افغانستان مي داند.اما يسنا محل تولد زرتشت را ري مي نويسد.آنكتيل دوپرن هم وي را ازبلخ مي داند. اما معتبر ترین روایات خاستگاه وی را آذربایجان ذکر نموده اند. 

تبار و خانواده زرتشت 

مسعودی ضمن بیان سلسله نسب زرتشت، جد پدری زرتشت را فردی به نام پورشسف دانسته و مادر او را دوغدو و پدرش را پوروش اسپ ذكر كرده است. 

مرگ زرتشت

زرتشت در 77سالگي در بلخ بدست يك توراني بنام توربراتوركشته شده است.(به نقل از زاداسپرم – به تاريخ 11ارديبهشت)فحوای کلام فردوسي حاكي از كشته شدن زرتشت با خشونت و رنج مي باشد. 

معجزه زرتشت 

برخلاف كودكان ديگر موقع تولد خنديده است. روشن كردن آتش بدون چوب و صندل و كاشتن درخت سرو با فرو كردن عصا در زمين . همچين گاتاها را جزو معجزات زرتشت مي دانند. 

حال به اوستا كتاب زرتشتيان مي پردازيم : اوستا: 


اوِسْتا، نام کلی مجموعهٔ کهن‌ترین نوشتار و سروده‌های ايرانيان است. در زمان باستان شامل 21نسك و در شكل كنوني شامل 5 نسك است. شامل : يسنه شامل گاتا ها يا سخنان زرتشت ، پشت ها –سرودها- ونديداد ، ويسپرد و خرده اوستا. تنها گاتاها منصوب به زرتشت است و نويسنده ديگر قسمت ها معلوم نيست. واژه اوستا در خود كتاب نيامده است. بخش‌های اوستا در دوران‌ مختلف توسط اشخاص متعدد تالیف شده است است. مندرجات اوستا عبارتست از نیایشِ اهورا مزدا و امشاسپندان و ديگر ايزدان و مظاهر طبيعت و تكاليف انسان در دوزخ و بهشت و داستان هاي ملي. زباني كه اوستا به آن نوشته شده به سببِ وجودِ نامِ اوستا زبان اوستايي ناميده شده است. اوستا به دوگويش نوشته شده‌است. گاتا ها به گويش گاهاني و بقيه به گويش جديد نوشته شده است. گويا اوستا در زمان اسكندر در تخت جمشيد در آتش سوزانده شده و در زمان بلاش اشكاني و اردشير بابكان و در زمان شاپور اول نسخه هاي متعدد آن گرد آوري شده . اوستا در زمان ساسانيان 21 نسك بوده و لي اوستايي كه تاكنون موجود است تقريبا يك پنجم حجم آن اوستا را دارد. 

نتيجه گيري: 

خوب همانگونه كه دوستان عزيز ديدند تمام مطالب از كتاب ها و سايت هاي پان ايرانيست ، پايگاه هاي زرتشتي و منابع رسمي مورد تبليغ ارگان هاي رسمي گرد آوري شده بود . بنا بر اين ميشود به آساني ديد كه دين زرتشتي نه يك دين توحيدي بلكه چند خدايي مي باشد كه از خاستگاه و زمان تولد پيغمبر آن چيزي بيش از افسانه نمي باشد . نگارنده – اورمولو تايماز _ معتقد است زرتشت نه يك پيامبر بلكه يك فيلسوف و متفكر و مصلح اجتماعي در رديف بودا يا كنفسيوس مي باشد و تعليمات وي ربطي به وحي و تعليمات ديني ندارد . از ديگر سو همانگونه كه ديديد اوستا كتابي است كه در زمان هاي تاريخي مكررا ً از طرف افراد متعدد نوشته شده و قطعا قابل استناد نمي باشد . آنچه كه اكنون محرض مي باشد اين است كه اوستاي كنوني صد هاسال پس از ورود اسلام به ايران ومعاصر با پيدايش شاهنامه توسط مراكز منصوب به نهضت شعوبيه نوشته شده است . شعوبيه نهضتي بود كه توسط شاهزادگان ساساني ، يهوديان و برخي اهالي خراسان در زمان غزنويان بوجود آمد كه هدف آن ساخت زبان(آنچه فردوسي انجام داد) ،ساخت تاريخ(فردوسي و داستان هاي ملي اوستا) ، دين (زرتشتي گري يا دين نياكان)و تاريخ علمي(فهرست ابن نديم و سرقت مشاهير و دانشمندان اسلامي و مصادره آنها به نام فارس ها)و ايجاد تحريف و دو دستگي در بين مسلمانان (از طريق شيعه و سني )و تخريبات نظامي(از طريق ابومسلم خراساني و گروههاي تروريست اسماعيليه)بود. موج دوم شعوبيه در زمان صفويه و با تغيير و تبديل در مفكوره شيعه علوي و نقشبنديه و طريقت هاي علوي دوران شاه اسماعيل به شيعه دوارده امامي علامه مجلسي در زمان شاه عباس و موج سوم آن در زمان رضا شاه با تاكيد بر تاريخ باستان و افكار پان ايرانيستي و به حاشيه راندن اسلام و موج اخير آن پس از انقلاب اسلامي و اتحاد و نوعي به رسميت شناختن متقابل مذهب شعوبيه شيعي و افكار آريايي پان ايرانيستي بوجود آمده است. بنابراين نه تنها خود زرتشت در پرده اي از ابهام قرار دارد بلكه زبان اوستايي نيز زباني است كه زبان هيچ ملتي نبود ه است و زباني من در آوردي است كه معلوم نيست چه كسي و چه زماني آن را بوجود آورده است . بنابراين علاوه براينكه زرتشت ترك نيست بلكه بود و نبود او هم چندان معلوم نمي باشد. بنابراين جواب شما كاملا معلوم است زرتشت ترك نبوده و اوستا نيز به زبان فارسي نوشته نشده است بلكه زباني دو گانه مشتمل برگويش گاتايي و گويش جديد نوشته شده و ابزار مناسبي در دست مغ هاي زرتشتي براي استيلا بر مردم و حفظ نظام طبقاتي دوران ساساني بوده است. اما دوست عزيز يك نكته كه در سوال شما نبود اين است كه پس به رسميت شناختن دين زرتشت (قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران )چيست ؟و منشاء يا بهانه آن چيست؟ جواب بسيار روشن است ، دوستان شعوبي ما كه در حكومت قبلي و حال ايران در نهاد هاي اساسي كشور نفوذ عجيبي دارند از كلمه مجوس ، كه در قرآن كريم آمده استفاده كرده سوء استفاده كرده و قصد بارگاه احديت را از مجوس ، زرتشتيان (يا گبر ها)دانسته اند و از اين رو زرتشتي گري در ايران در رديف دين هاي توحيدي و رسمي قرار گرفته است .اما مفسرين ديگري در جهان اسلام مانند ابن كثير كه از بزرگترين مفسران قرآن شناخته مي شوند اين امر را مردود دانسته و زرتشتيان را كه ، به چندين خدا (يزدان )معتقد هستند كافر دانسته اند. و مجوس را نه گبر، بلكه غير از صابئين و از اهل ذمه دانسته اند. براي اطلاعات بيشتر در مورد شعوبيه نظر خوانندگان محترم را به مقاله شعوبيه بزرگترين نهضت جعل تاريخ و دروغ سازي تاليف اينجانب – اورمولو تايماز- قابل دانلود ازهمين بلاگ  جلب مي كنم .

اورمولو تايماز-نوروز1389

مزایای چای سبزBenefits of green tea

Benefits of green tea

            A woman goes to the doctor, beaten black and blue

Doctor: "What happened?"

Woman: "Doctor, I don't know what to do. Every time my husband comes home drunk he beats me to a pulp..."

Doctor: "I have a real good medicine against that: When your husband comes home drunk, just take a cup of green tea and start gargling with it... Just gargle and gargle".

2 weeks later she comes back to the doctor and looks reborn and fresh again

Woman: "Doc, that was a brilliant idea! Every time my husband came home

drunk I gargled repeatedly with green tea and he never touched me.

Doctor: "You see how keeping your mouth shut helps!!!

. . . . .                                   

مزایای چای سبز

 زنی با سر و صورت کبود و زخمی  سراغ دکتر میره

دکتر می پرسه: چه اتفاقی افتاده؟

خانم در جواب میگه: دکتر، دیگه نمی دونم چکار کنم. هر وقت شوهرم مست میاد خونه، منو زیر مشت و لگد له می کنه.

دکتر گفت: خب دوای دردت پیش منه: هر وقت شوهرت مست اومد خونه، یه فنجون چای سبز بردار و شروع کن به قرقره کردن. و این کار رو ادامه بده.

دو هفته بعد،اون خانم با ظاهری سالم و سرزنده پیش دکتر برگشت.

خانم گفت: دکتر، پیشنهادتون فوق العاده بود. هر بار شوهرم مست اومد خونه، من شروع کردم به قرقره کردن چای و شوهرم دیگه به من کاری نداشت.

دکتر گفت: میبینی اگه جلوی زبونت رو بگیری خیلی چیزا حل میشن

جنگ هاي صليبي - قسمت دوم

نگاهی کوتاه به پیش زمینه ها و علل شروع جنگهای صلیبی:

جنگهای صلیبی یک سری درگیری بین مسیحیان اروپایی و مسلمانان است که در طی آنها اروپاییان سعی کردند تا سرزمین مقدس(اورشلیم) را از چنگ مسلمانان خارج کنند.

اولین جنگ صلیبی در سال 1096 و آخرین انها در اواخر قرن سیزدهم واقع شد. بعدها هر جنگ مذهبی بین اروپاییان و دیگران را جنگ صلیبی نامیدند.

جنگهای صلیبی حاصل تلاش سخت دولتهای فئودال در خاورنزدیک است. بنابر این جنگها صلیبی یک از قسمتهای مهم داستان گسترش اروپاییان و مهاجرنشیان آن ها است. این اولین بار بود که اروپایی ها سعی کردند تا در سرزمینهای دور از خاک اروپا ابتکار نظامی را در دست بگیرند و اولین بار بود که با استفاده از تعداد زیادشان سعی کردند تا فرهنگ و دین شان را به خارج از مرزهایشان ببرند.

آنها اراده دینی خود را با تهور نظامی و دنیا طلبی در هم آمیختند. عیسویان زندگی در فرهنگهای مختلف را یادگرفتند. آنها در این فرهنگ جذب شدند و همچنین قسمتی از خصوصیات فرهنگی خود را به این فرهنگ جدید اضافه کردند. آنها به شدت بر روی تصویر و فضای مردم زمانشان تاثیرگذاشتند و قسمتی از مهمترین فصلهای تاریخ قرون وسطی به دست آنها نگاشته شد.

خواستگاه صلیبیون

پس از مرگ شارلمانی –پادشان فرانسه- (814م) و فروپاشی امپراطوری وی سرزمینهای مسیحی اروپا از همه جهت در زیر حمله و در حال دفاع بودند. اقوام کوچ نشین آسیایی تا قرن دهم میلادی به شرق و مرکز اروپا دست اندازی می کردند.

در حدود قرن هشتم تعدادی از قبایل وایکینگ از شمال اروپا به سمت مرکز و جنوب اروپا حرکت کردند و بعضی از آنها تا دریای مدیترانه و خزر نیز رسیدند.

اما بزرگترین تهدید برای اروپا اسلام بود که پس از مرگ پیامبرخود رو به گسترش نهاده بود و شمال آفریقا، اسپانیا، ایران، فلسطین و شام را تسخیر کرده بود و امپراطوری رم شرقی را تهدید به سقوط می کرد. امپراطوری روم شرقی یا بیزانس باقی مانده امپراطوری بزرگ روم بود که توسط مردمی با نژاد

رومی-یونانی اداره می شد و به سختی شرق مدیترانه را از تهاجم دیگر اقوام حفظ می نمود. اسلام بر خلاف وایکینگها و دیگر اقوام وحشی شرقی دین و فرهنگی قدر بود که می توانست رقیبی بزرگ برای تمدن مسیحی باشد.

در قرن یازدهم سنگینی کفه قدرت به سمت غرب بیشتر شد. با ضعف دولتهای اروپایی کلیسای واتیکان

قدرت گرفت و با تمرکز قدرت سیاسی توانست تا حدودی اروپا را متحد کند. این اتحاد دینی برای اولین بار به پاپها این توان را می داد که بتوانند قدرت خود را بر دیگران اعمال کنند.

به علاوه، جمعیت اروپا رو به ازدیاد رفت. زندگی شهری دوباره احیا شد و تجارت منطقه ای و جهانی به تدریج رو به افزایش نهاد. منابع مادی و انسانی اروپا به اندازه ای شده بود که بتواند لشکرکشی های بزرگی در ابعاد جنگهای صلیبی را پشتیبانی کند. جمعیت رو به افزایش و توانگری مالی به معنی تقاضای مال التجاره بهتر نیز بود. تجار اروپایی همواره چشم به مدیترانه دوخته بودند و حال سعی در کنترل کردن بیشتر مال التجاره، مسیرها و سودها بودند. بنابراین آرزوهای مادی به آرزوهای دینی درباره سرزمین مقدس همزمان شدند و پاپها دریافتند که می توانند مردم را بسیج کرده و بر روی این عملیات متمرکز کنند.

در مجموع چند بار جنگ‌هاي صليبي رخ داده است؟

تعداد جنگ‌هاي صليبي از نظر مورخان، مختلف است. خيلي‌ها معتقدند هشت تا جنگ بوده (مورخان غربي)، عده‌اي هم مي‌گويند يك جنگ بوده كه دويست سال ادامه يافته است. به هر حال اين حملات به ترتيب و پشت سر هم بوده است. واقعيت اين است كه جنگي شروع شده و فراز و نشيب‌هايي داشته است؛ در مقاطعي خيلي قوي و گاهي هم ضعيف‌تر بوده است. اوج اين جنگ‌ها جنگ سوم است. آنها از جنوب اروپا، از غرب به سمت شرق آمدند و مناطق مختلف را قتل عام كردند، جالب اينكه صليبيان نهصد سال قبل از آنچه هلوكاست ناميده شده، آن را در لهستان عملي ساختند. آنان به دليل توحّشي كه داشتند، به منطقة يهودي‌نشين رفتند و همه را قتل عام كردند.

آغاز جنگهای اول صلیبی

در سال 1090 زائری فرانسوی به نام پطرس و ملقب به پیرارمست به بیت المقدس وارد شد و از دیدن تسلط مسلمانان بر سرزمین مقدس برآشفت وقسم یادکرد که آنجا را از دست مسلمانان خارج کند.

او به نزد اسقف بیت المقدس به نام سمعان رفت و هر دو شروع به درد دل کردند. در انتها، سمعان ، نامه هایی برای پاپ و دیگر سلاطین اروپا نوشت و به دست پیرارمیت داد. پیر ارمیت به رم رفته و نامه را به دست پاپ اوربان دوم داد و پاپ که از سخنان وی متاثر شده بود به او دستور داد تا برای جهاد مردم را ترغیب کند.

در حقیقت، پیر ارمیت با سمعان (اسقف بیت المقدس) سرو سری یافته بود. سمعان عامل و کارگذار حکومت بیزانس بود. بیزانس از افزایش نفوذ پاپها در اروپا نگران شده بود و از این بیم داشت که سلطه معنوی پاپ ها تا قسطنطنیه نیز گسترش پیداکند.

از طرف دیگر قلیچ ارسلان سلجوقی (حاکم قونیه) تا حوالی بسفر تاخته بود و قسطنطنیه را با خطر روبرو کرده بود. امپراطوری بیزانس سعی داشت تا با درگیر کردن این دو دشمن بالقوه خود از شر هر دو در امان

باشد.

پاپ ابتدا مجمعی در شهر بالانس ایتالیا برگذارکرد تا مردم و سلاطین را به جهاد ترغیب کند اما در این کار موفق نبود.

در نوامبر 1095 پاپ خود در کلرمون فرانسه سخنرانی کرد و از مسیحیان درخواست کرد تا اورشلیم را از دست مسلمانان خارج کنند. مردم و سلحشوران فرانسه بر سرشوق آمدند و پس از نام نویسی پاپ آنها را برکت داد و پرچم صلیب را به آنها اعطاکرد.

قرار شد که در روز 15 آگوست 1096 (مصادف با سالروز عروج حضرت عیسی(ع)) هر فرمانده با سپاهیانش رو به قسطنطنیه حرکت کند تا از آنجا متحد شده و به یکباره به فلسطین حمله کنند. عده یکصدهزار نفر سوارکار و 6 هزار نفر افراد متفرقه در آن زمان سوگند یادکردند.

فردای آن روز پاپ امتیازات زیر را به صلیبیون واگذارکرد:

-1 بخشوده شدن تمام گناهان گذشته و آینده

-2 معافیت از پرداخت عوارض و صدقات دینی

3-مصونیت عائله ودارایی آنها تا پایان جنگ.

اردوی عوام الناس 

از چند ماه مانده به روز موعود، مردم عادی دسته دسته از تمام خاک اروپا رو به سوی قسطنطنیه آوردند. هر کس دارايي دست و پاگیر خود را فروخت تا به همراه زن و فرزند خود به سوی ارض موعود و سرزمین شیر وعسل رهسپار شود.
این دسته ها بیشتر تحت هدایت کشیشها حرکت می کردند و چون آذوقه کافی نداشتند در طول راه به غارت دهات و شهرها پرداختند و بارها توسط حکام شهرها سرکوب شدند تا در انتها به قسطنطنیه رسیدند.
هر دسته که از راه می رسید توسط ماموران بیزانس در محل مخصوصی در خارج از شهر مستقرمی شدند و برای آنها جیره تعیین می شد.
امپراطور بیزانس -الكسيس كومنون -که از کثرت این جمعیت به وحشت افتاده بود منتظر ورود اردوی سرکرده ها و فرماندهان نظامی نشد و به کشتی هایش دستور داد تا این اردوی نامنظم را از بسفر عبور داده و در آسیای صغیر پیاده کنند.
اردو پس از چند روز استراحت به راهنمایی راهنمایان بیزانسی حرکت به سوی خاک سلجوقیان را آغازکرد. پیرارمیت کشیش که احساس خطر کرده بود به بهانه ای اردو را ترک کرد و برای اعتراض به قسطنطنیه بازگشت.
حاکم وقت قونیه در آن زمان قلیچ ارسلان سلجوقی بود. او با گروهی از چابک سواران خود به استقبال اردوی عوام الناس رفت ولی پس از رسیدن به آنها از برابر آنها فرار کرد. اردو که از مردم عادی تشکیل شده بود و سلاح آنها چماق و سپر بود به دنبال قلیچ ارسلان افتادند. قلیچ ارسلان در حوالی قونیه ناگهان بازگشت و برسرشان تاخت و همه را کشت. تعداد کشته شدگان را تا 1 میلیون نفر هم ذکر کرده اند.

اردوی فرماندهان

ادامه دارد.....

نوروز قدیمی ترین جشن مردم آذربایجان

نوروز قدیمی ترین جشن مردم آذربایجان

 14.03.10

شبکه های اجتماعی

• بالاترین
• دنباله
• Digg
• del.licio.us
• Yahoo Buzz
• Facebook
• StumbleUpon

برگزاری جشن باستانی نوروز در آذربایجان، از زمان های بسیار کهن مرسوم بوده است. بنا بر یافته های باستان شناسی اخیر، قدمت پهنه جغرافیایی آذربایجان به ٨ هزار سال پیش از میلاد مسیح باز می گردد. بنا بر کنکاشی که از این دوران کهن درآذربایجان به دست آمده، نوروز از دیرباز در این سرزمین و دیگر مناطق ترک زبان جشن گرفته و گرامی داشته شده است.

به باور اقوام آذری، نوروز از ابداعات کشاورزان اولیه است. آن ها معتقدند با تکامل عقلی انسان، کشاورزی به وجود آمد. بعدها این کشاورزان در دوران سلطنت سلسله اشکانیان که ترک تبار بودند در فصل بهار، چند روز پیش از«نوروز» در صحن دربار، ١٢ ستون از خشت خام برپا می کردند و بر بالای هر ستون نوعی از غلات مانند گندم، جو، ماش، عدس، ذرت و غیره را می رویاندند تا بدانند در سالی که در پیش است کدام یک بهتر می روید ومحصولش فراوان تر است.

پس از رواج کامل آیین زرتشت، سه ظرف سبزی به نشانه سه اصل بنیادین پیام زرتشت یعنی پندار نیک، گفتار نیک و کردار نیک، در خوان نوروزی جای میگرفتند. به این صورت جشن باستانی نوروز که سال ها پیش از میلاد مسیح در آذربایجان برگزار می شده، موجب رواج احساسات بشر دوستانه و جهان بینی بوده است. در اوستا، کتاب مقدس زرتشتیان، نوروز جشن ستایش رویش طبیعت و جشن زندگانی و حیات است. نوروز هم چنین سرچشمه  فراوانی کشت و سرآغاز تندرستی و برکت و وفور است. در خانه ها نيز گفته اند که هفت نوع سبزی می کاشتند تا آن را که بهتر می رويد بشناسند.

زرشت خود عامل مهمی در گسترش کشاورزی در آذربایجان بوده است. قید شدن نوروز در سالنامه زرتشت به ۴ هزار سال قبل از میلاد مسیح بر می گردد. پيروان آيين زرتشت را عقيده بر آن است که در روز ششم ماه فروردين، زرتشت توفيق يافت که با خداوند مناجات کند، لذا اين روز را به نام «نوروز» جشن می گرفتند.

در قرن نهم پیش از میلاد مسیح، دولت «تورک ماننا» که از ممالک متمدن مشرق زمین بود در کشاورزی به پیشرفت های فراوانی دست یافته بود. اهالی این دولت با اهالی دول دیگر عید بهار را به صورتی باشکوهی جشن گرفته و مراسم آن را اجرا می کردند.

نظام الملک در سیاستنامه خود نوروز را جشنی مردمی و جشن ملت بر می شمارد. تقویم ١٢ حیوانی ترکان نیز بر اساس ماه های سال به گردش در می آمد و نهایتا در عید نوروز این گردش تجدید می شد.

در «دیوان لغات الترک» محمود کاشقیرلی نیز در مورد آداب و رسوم مربوط به نوروز در میان ترکان می توان به وفور مطالبی را مشاهده کرد که از نوروز به عنوان یکی از بزرگترین جشن های ملت ترک علی الخصوص ترکان آذربایجان نام برده شده است: «در این جشن ملت ترک لباس های نو می پوشیدند و به اجرای مراسم سنتی و ملی چون اجرای حرکات پهلوانی، ایجاد آتش در اجاق ها، اجرای رقص، طبخ غذاهای متنوع، ایجاد محافل ادبی و هنری، اجرای موسیقی و ترانه های اصیل به وسیله سازهای ملی آذربایجان همچون کمانچه – تار قوپوز، نوشتن نوروز نامه، یاد کردن از قهرمانان و شخصیت های مختلف ملت ترک و تجدید عهد و پیمان با خالق هستی بخش و الهه های مربوط به آب و آتش تا که در دوره امپراطوری مادران –آنا خاقانلیقی- در عصر سنگ به وجود آمده بوده است.

در میان اقوام ترک تبار ایرانی، پختن سمنوی نوروزی به عنوان غذای لذیذی که پس از طبح میان خویشان و همسایگان تقسیم می شود و نهادن آن بر سر سفره هفت سین سمبلی است از سرسبزی و طراوت که برکت به همراه می آورد. در نمونه های باقی مانده از ادبيات شفاهی يا فلكلور، اشعار و داستان های بسياری وجود دارد كه به طور مستقيم يا غير مستقيم، نوروز و ايام آن نقش مهمي در روند ماجرا ايفا می كنند. مراسم سمنو پزان نیز در آذربایجان اجرا می شود و در مورد آن ترانه هایی خوانده می شود و متناسب با آن رقصی نیز اجرا می شود. پس از دوره صفويه در زمان افشاريه و قاجاريه، نوروز همچنان گرامی و محترم ماند و حکومت ها نه تنها سر ستيز با آن نداشتند بلکه در رونق آن سعی می کردند.

مراسم (چهارشنبه سوری) نیز از مراسم کهن آذربایجان می باشد که در اسفند ماه آن را اجرا می کنند.  

جوانان و نوجوانان آذربايجانی با برداشتن شال يا توبره‌ ای در چهارشنبه سوری خود را برای  اجرای اين رسم قديمی آماده می ‌كنند و اغلب با تاريكی هوا به خانه دوست و آشنا و فاميل و حتی ديگران می ‌روند و شال خود را آويزان می ‌كنند، به طوری كه ديده نشوند.

در گذشته اكثر خانه‌ها در سقف دريچه‌ای برای تهويه داشتند و معمولا شال از آن قسمت آويزان می‌شد، تا صاحبخانه هديه‌ای را در آن بپيچد. اما امروزه اين رسم حالتی ديگر يافته است. برای مثال در را می ‌كوبند و وقتی صاحبخانه در را باز كرد بدون ديده شدن بخشی از شال را به داخل خانه می اندازند و در حاليكه‌ گوشه‌ شال را در دست دارند در را به روی صاحب‌خانه می ‌بندند و بعد از گرفتن هديه شال را برداشته فرار می ‌كنند.هديه‌ گذاشته شده در داخل شال می ‌تواند چيزهای مختلفی باشد كه از آن جمله می ‌توان به انواع شيرينی و آجيل چهارشنبه سوری و ميوه اشاره كرد.

زنان ترک چند روز قبل از چهارشنبه آخر سال به بازار می‌روند و برای سال جديد آيينه، كوزه سفالی، لباس نو و همچنين تنقلاتی از قبيل نخود، كشمش،‌ مغز گردو و بادام و غيره را خريداری می ‌نمايند.در شب چهارشنبه گروهی از جوانان در كوچه‌ها يا پشت‌ بام منازل خود مخصوصا در روستاها اقدام به افروختن آتش می‌ كنند و از روی آن می پرند. بعد از آن مراسم «شال اندازی» آغاز می شود. صاحبخانه طبق رسم معمول مقداری تنقلات يا پول، يكی دو دانه سيب سرخ يا تخم ‌مرغ آب پز شده كه در ميان پوست پياز آن را به رنگ سرخ در اورده‌اند را داخل شال گذاشته و با دعای خير و تكان دادن شال يا ريسمان دستمال آن‌ها را روانه می ‌كنند.

در همين شب گروهی از دختران دم بخت و آرزومند از روزنه بام‌ها يا كنار پنجره‌ها به فال گوش ايستاده و بعضی نيز بر سر چهار راه ها می ایستند تا به صحبت‌های عابرين گوش داده و نيت و حاجت خود را با توجه به گفته‌های آن‌ها تفسير و تعبير نمايند.

صبح روز چهارشنبه هم زمان با طلوع آفتاب، مردم شهرها و روستاها به چشمه سارها در دامن طبیعت می رفته  و ضمن شادی سه یا هفت بار از روی آب می پرند و برای خود در سال جدید آرزوی سلامتی می کنند. در این روز با اعتقاد بر این که آب ها هنگام تحویل سال از نو متولد می شوند، کوزه های کهنه خود را شکسته و کوزه های تازه را با آب پر می کنند. امروزه این رسوم از جمله شال اندازی و آب پر کردن در کوزها با  تغییرات فرهنگی که در جوامع شهری و روستایی بوجود آمده رنگ باخته و گاه حتی به دست فراموشی سپرده شده است.

http://www1.voanews.com/persian/news/special-reports/Nowruz/AzariNowrooz-2010-3-14-87617607.html